Prawidłowe podpisanie umowy.

Prawidłowe podpisanie umowy wpływa na ważność zobowiązania umownego. Złożenie podpisu jest formą udokumentowania czynności prawnej jaką jest zawarcie umowy. Zwyczajowo podpis składa się na końcu dokumentu. Zgodnie z treścią art. 78 § 1 kc do zachowania pisemnej formy czynności prawnej wystarczy złożenie własnoręcznego podpisu. Do zawarcia umowy zachodzi w wyniku wymiany dokumentów obejmujących treść oświadczeń woli, z których każdy jest podpisany przez jedną ze stron. Podpis musi mieć charakter własnoręczny, aby można go było uznać za wiążący. Podpis powinien mieć charakter powtarzalny, a więc musi być wykorzystywany przez daną osobę w każdej sytuacji gdy składa podpis na dokumencie. Parafa stanowi formę skróconego podpisu. Według orzecznictwa i doktryny parafa nie jest stawiana na równi z podpisem, a co za tym idzie, można ją łatwo zakwestionować przed sądem i doprowadzić do unieważnienia danej umowy. Przepisy kodeksu cywilnego nie wskazują co oznacza podpis danej osoby, ale podstawowe wymogi można przytoczyć na podstawie postanowienia Sądu Najwyższego (IV CSK 78/09, z 17 czerwca 2009 r.) Zgodnie z orzeczeniem, podpis ma za zadanie identyfikowanie osoby, zatem musi on zostać złożony własnoręcznie. Za podpis nie może zostać uznana faksymila, czyli obraz podpisu (np. pieczęć albo skan). Po drugie, podpisując się należy wpisać przynajmniej nazwisko (jeżeli wieloczłonowe, nie musi być w pełnym brzmieniu), imię jest także wskazane, ale niekonieczne. Co istotne, podpis nie musi być czytelny – pod warunkiem, że taką nieczytelną formą podmiot będący stroną umowy posługuje się także w innych dokumentach. Czytelny podpis nie jest wymagany szczególnie wtedy, kiedy w samej umowie znajduje się wymienione imię i nazwisko strony.